Ethereum szykuje ostatni „normalny” fork

Ethereum wchodzi w nową fazę

Vitalik Buterin przedstawił wizję, w której Ethereum w 2030 roku ma działać zupełnie inaczej niż dziś. Według jego założeń sieć ma osiągać finalność transakcji w około 8–32 sekund, oferować wyższy poziom prywatności i wymagać mniejszej mocy od pojedynczych węzłów.

Najważniejszy wniosek jest jednak jeszcze bardziej dalekosiężny: zdaniem współtwórcy projektu Ethereum przestaje być wyłącznie klasycznym blockchainem, a coraz większą rolę będą odgrywać narzędzia kryptograficzne i infrastruktura działająca wokół głównej sieci.

Zamiast powtarzać wszystko od początku

Dotychczas uczestnicy sieci musieli pobierać bloki i samodzielnie odtwarzać obliczenia, aby upewnić się, że wszystko przebiegło zgodnie z zasadami. Buterin zakłada stopniowe odejście od tego modelu. W jego miejsce mają wejść:

• cryptographic proofs,
• próbkowanie danych,
• bardziej wyspecjalizowane mechanizmy weryfikacji.

W praktyce oznacza to, że sieć nie będzie musiała wykonywać każdego zadania ponownie tylko po to, by je sprawdzić. Zamiast tego jeden podmiot wykona obliczenie, a pozostali zweryfikują jego poprawność na podstawie dowodu kryptograficznego.

To ważna zmiana, bo wcześniej podobne podejścia były trudne do wdrożenia z jednego podstawowego powodu: brakowało skutecznej weryfikacji. Według Buterina współczesna kryptografia dostarcza już ten brakujący element.

Nowy model dla aplikacji na Ethereum

Taka architektura zmieni też sposób tworzenia aplikacji. Buterin wskazuje, że deweloperzy będą mieli większą motywację do budowania rozwiązań modułowych, w których poszczególne zadania mogą działać równolegle albo zostać przygotowane wcześniej, zanim trafią do bloku.

Aplikacje, które wszystko pakują w jedną sekwencyjną transakcję, mogą być w tym modelu relatywnie droższe. Z kolei systemy rozbite na niezależne części mają korzystać na nowym podejściu do przetwarzania.

Oznacza to także zmianę roli samego blockchaina. Główna warstwa ma coraz bardziej skupiać się na operacjach wymagających wspólnej kolejności, podczas gdy otaczająca ją infrastruktura przejmie większą część pracy pomocniczej.

Hegota ma być ostatnim „normalnym” forkem

Buterin wskazał też konkretny punkt zwrotny: planowany na 2027 rok upgrade Hegota ma według niego najpewniej być ostatnim „normalnym” hard forkiem Ethereum. Chodzi o aktualizację opartą jeszcze na technologiach dobrze znanych społeczności od lat.

Po tej zmianie rozwój sieci ma przesunąć się w stronę:

• advanced proofs,
• formalnej weryfikacji,
• bardziej zaawansowanego konsensusu,
• dalszej optymalizacji działania całego systemu.

To jednak nie oznacza, że droga będzie łatwa. Największym wyzwaniem pozostaje nie tylko samo dopracowanie dowodów kryptograficznych, ale też koordynacja dostępu do ogromnych ilości danych przechowywanych przez aplikacje.

Prędkość jak w serwerach? Nie na samej sieci

Buterin jasno zaznaczył, że Ethereum nigdy nie będzie miało opóźnień konkurujących z klasycznymi serwerami. Tego limitu nie da się przeskoczyć samą warstwą bazową.

Jego zdaniem przewagę mogą jednak dać rozwiązania budowane wokół sieci — to one mają przejmować część obliczeń, obsługi danych i mechanizmów wspierających prywatność.

W dłuższej perspektywie pojawia się także temat obfuscation, czyli kryptograficznego podejścia, które mogłoby kiedyś umożliwić szerzej programowalne szyfrowane obliczenia. Na tym etapie jest to jednak raczej kierunek rozwoju niż coś, co ma być natychmiast wdrażane.

Co to oznacza dla Ethereum?

W skrócie: Ethereum ma zmierzać w stronę sieci, która będzie bardziej wydajna, prywatna i modułowa, ale też mniej „klasyczna” w swoim działaniu. Jeśli wizja Buterina się sprawdzi, to Hegota z 2027 roku może stać się symbolicznym końcem epoki zwykłych hard forków, a początkiem nowego etapu rozwoju całego ekosystemu.