Bitcoin miał kiedyś 184 mld „monet”

Gdy Bitcoin na chwilę stracił limit 21 mln

Historia Bitcoina ma wiele głośnych momentów, ale jeden z najbardziej niezwykłych wydarzył się 15 sierpnia 2010 roku. W bloku numer 74 638 ktoś odkrył transakcję, która stworzyła z niczego 184 467 440 737,09551616 BTC. To liczba tak absurdalna, że w praktyce oznaczała chwilowe złamanie jednej z podstawowych zasad protokołu: maksymalnej podaży na poziomie 21 milionów bitcoinów.

Nie był to atak z zewnątrz, lecz błąd w samym kodzie. Wykorzystano integer overflow, czyli przepełnienie zmiennej całkowitej. Gdy obliczenie przekroczyło dopuszczalny zakres, wynik „zawijał się” do zera, a następnie przyjmował wartość, która pozwoliła na wygenerowanie ogromnej liczby BTC.

Reakcja w kilka godzin

Na szczęście problem został szybko zauważony i zgłoszony. W tamtym czasie społeczność Bitcoina była jeszcze niewielka, ale działała bardzo sprawnie. Satoshi Nakamoto oraz pierwsi programiści pracujący nad projektem, w tym Jeff Garzik i Gavin Andresen, zareagowali błyskawicznie.

W ciągu mniej niż pięciu godzin opublikowano nową wersję klienta Bitcoina — 0.3.10. Wprowadzała ona soft fork, który odrzucał transakcje z błędnymi outputami wywołującymi overflow. W efekcie węzły z aktualnym oprogramowaniem przestały akceptować wadliwą transakcję.

Co stało się z łańcuchem?

Po aktualizacji sieć zaczęła preferować „czystą” wersję blockchaina. Zmodyfikowana gałąź stała się dominująca, a transakcja oparta na błędzie została usunięta z właściwej historii rozliczeń. Sam blok 74 638 pozostał w łańcuchu, ale zawierająca błąd transakcja nie jest już jego częścią.

To wydarzenie przeszło do historii jako jedyny przypadek w dziejach Bitcoina, w którym potrzebna była tak głęboka reorganizacja łańcucha, by naprawić błąd konsensusu.

Dlaczego ten epizod był tak ważny?

Incydent z 2010 roku pokazał dwie rzeczy. Po pierwsze, nawet system zaprojektowany z myślą o odporności może mieć krytyczną lukę. Po drugie, na wczesnym etapie Bitcoina to właśnie szybka reakcja małej, ale zaangażowanej społeczności pozwoliła uratować sieć.

Dziś ten epizod jest przypomnieniem, że blockchain nie jest magicznie wolny od błędów. Bezpieczeństwo protokołu zależy nie tylko od samej idei decentralizacji, ale też od jakości kodu, testów i zdolności do szybkiej reakcji, gdy coś pójdzie nie tak.