Linux 7.2 rośnie mimo cięcia starego kodu

Linux 7.2 przekracza 43 miliony linii

Kernel Linux 7.2 osiągnął kolejny techniczny kamień milowy: jego drzewo kodu przekroczyło 43 miliony linii jeszcze przed wydaniem pierwszej wersji kandydackiej. To ważny sygnał, bo projekt rośnie mimo trwającego porządkowania starego kodu i usuwania przestarzałych elementów.

Według pomiaru wykonanego narzędziem cloc, drzewo Git Linuksa liczy obecnie 43 898 743 linie w 108 158 plikach. Z tej puli:

• 5 211 184 to linie puste,
• 5 033 878 to komentarze,
• 33 653 681 to faktyczne linie kodu.

Dla porównania, w Linux 7.1 licznik zatrzymał się na 42 924 382 liniach, więc najnowszy cykl rozwojowy przyniósł wyraźny wzrost. Projekt zbliża się już do granicy 44 milionów linii.

Więcej kodu, ale też mniej dziedzictwa

Wbrew pozorom ten wzrost nie oznacza jedynie dokładania kolejnych funkcji. W ostatnim cyklu Linux równolegle usuwał też stare komponenty. Z kodu znikały między innymi:

• wsparcie dla Intel i486,
• część dawnych sterowników sprzętowych,
• przestarzałe elementy pozostające w jądrze od bardzo dawna.

To pokazuje, że rozwój kernela idzie dwutorowo: z jednej strony dochodzą nowe możliwości, z drugiej trwa regularne czyszczenie architektury z rozwiązań, których nikt już nie potrzebuje.

Warto przypomnieć, że wersja rc1 oznacza wejście projektu w fazę stabilizacji po zakończeniu tzw. window of merge, czyli okresu, w którym trafiają do jądra największe zmiany.

AMDGPU nadal największym blokiem w jądrze

Największym pojedynczym fragmentem kodu wciąż pozostaje obszar AMDGPU/AMDKFD. Ten subsystem odpowiada za obsługę grafiki i obliczeń GPU od AMD.

Obecnie katalog linux/drivers/gpu/drm/amd liczy około 6 356 056 linii. W poprzednim cyklu było to 6 167 219 linii, więc także tutaj widać wyraźny przyrost.

To pokazuje, jak mocno w jądrze rośnie znaczenie wsparcia dla nowoczesnego sprzętu, obliczeń równoległych i bardziej złożonych platform, z których korzystają serwery, stacje robocze i systemy wysokiej wydajności.

Q2 2026: porządki, błędy i rola AI

Drugi kwartał 2026 roku był dla Linuksa wyjątkowo intensywny. Oprócz wzrostu rozmiaru kodu, projekt mierzył się z serią tematów związanych z bezpieczeństwem i utrzymaniem.

W tym okresie pojawiły się m.in.:

• Dirty Frag,
• Fragnesia,
• ssh-keysign-pwn.

Część z tych problemów została wykryta lub nagłośniona z pomocą AI i modeli LLM. Równolegle w projekcie zaczęła pojawiać się także dokumentacja dotycząca odpowiedzialnego używania AI do wyszukiwania błędów w jądrze.

To ważna zmiana, bo pokazuje, że sztuczna inteligencja staje się nie tylko narzędziem zwiększającym tempo wykrywania problemów, ale też źródłem dodatkowego szumu, który trzeba umieć filtrować.

Historyczne cięcia w starym kodzie

Jednym z mocniejszych tematów kwartału było usuwanie bardzo starego dziedzictwa. Przestał obowiązywać m.in. support dla Intel i486, a także zakończono wieloletnią pracę nad usunięciem API strncpy.

To ostatnie nie było proste. Wycofanie strncpy zajęło sześć lat i wymagało ponad 360 patchy. Dopiero gdy zniknął ostatni wewnętrzny użytkownik tej funkcji, udało się zamknąć temat całkowicie.

Pojawiły się też kolejne porządki w obrębie dawnych konstrukcji z początków rozwoju Linuksa, sięgających jeszcze czasów serii 1.3 i 2.1, a nawet pojedynczych fragmentów z v0.1.

Bezpieczeństwo i wydajność pod presją

Q2 2026 nie był jednak tylko sezonem sprzątania. W tle toczyła się też dyskusja o bezpieczeństwie i wydajności.

Wskazywano m.in. na problem Linux 7.0 z wydajnością w PostgreSQL, gdzie w pewnych warunkach serwer baz danych działał niemal o połowę wolniej niż wcześniej. Z drugiej strony pojawiły się też poprawki planisty, które miały pomóc w grach i na starszym sprzęcie.

Warto też odnotować, że w jednej z serii testów pojawił się nowy sposób wykrywania błędów z użyciem narzędzi fuzzingowych, co pokazuje, że rozwój kernela coraz częściej opiera się na automatyzacji i agresywnym testowaniu.

Co to oznacza dla Linuksa

Dzisiejszy Linux to nie tylko większa liczba linii kodu. To przede wszystkim:

• większa złożoność,
• szersze wsparcie sprzętowe,
• bardziej wymagające procesy utrzymania,
• silniejszy nacisk na bezpieczeństwo.

Sam fakt, że kernel rośnie mimo usuwania starych części, dobrze pokazuje skalę jego rozwoju. Projekt jednocześnie modernizuje się i odcina od przeszłości, starając się utrzymać równowagę między innowacją, stabilnością i kontrolą techniczną.

Zbliżający się Linux 7.2-rc1 zamyka kolejny etap, ale wszystko wskazuje na to, że najbliższe miesiące przyniosą dalszy wzrost — i kolejne spory o to, jak zachować porządek w jądrze, które od dawna należy do największych projektów open source na świecie.