Oman i Ready pokazują dwa oblicza krypto

Dwa wydarzenia, jeden wspólny mianownik

Świat kryptowalut znów przypomniał, że regulacje i infrastruktura mogą w jednej chwili zmienić zasady gry. Z Omanu napłynęła informacja o uruchomieniu obowiązkowej, państwowo wspieranej puli do miningu Bitcoina, a równolegle użytkownicy karty USDC od Ready zaczęli zgłaszać utratę dostępu do usługi poza Europejskim Obszarem Gospodarczym.

Choć to dwa różne rynki i dwa różne modele biznesowe, oba przypadki pokazują ten sam trend: większą kontrolę nad tym, jak kryptowaluty są wydobywane, przechowywane i wydawane.

Oman stawia na centralizację miningu

Oman uruchomił obowiązkową krajową pulę miningową dla Bitcoina, do której muszą dołączyć wszyscy licencjonowani operatorzy działający w kraju. System działa pod nazwą Omanhash.com i został wdrożony przez ministerstwo odpowiedzialne za transport, komunikację i technologie informacyjne, we współpracy z lokalną firmą blockchainową Frontier Technologies LLC.

Technologiczną warstwę i infrastrukturę płynności przygotowała spółka Enegix Global, która określiła projekt jako oficjalną, państwową pulę do kopania kryptowalut w Sułtanacie Omanu.

W praktyce oznacza to, że mining w kraju nie jest blokowany, ale zostaje włączony do scentralizowanego, nadzorowanego systemu. Według dostępnych informacji, w początkowej fazie pula ma skupić około 10 EH/s mocy obliczeniowej. To istotny poziom, bo hashrate przekłada się bezpośrednio na skalę działalności i kontrolę nad przepływem świeżo wydobytych bitcoinów.

Dlaczego to ważne?

Im większa część mocy obliczeniowej działa w ramach krajowego, regulowanego systemu, tym większa widoczność władz w takich obszarach jak:

• przychody z miningu,
• zużycie energii,
• przepływ wydobytych BTC,
• rozliczenia podatkowe i licencyjne.

Oman nie idzie więc drogą zakazów. Zamiast tego buduje model, w którym mining ma wspierać rozwój gospodarczy, ale jednocześnie pozostawać pod pełnym nadzorem państwa.

Kraj już wcześniej inwestował w kopanie Bitcoina

To nie jest pierwszy krok Omanu w stronę przemysłowego miningu. Już w 2022 roku ministerstwo uruchomiło w Salalah facility chłodzone hydro, o wartości 370 mln dolarów. Łączne inwestycje w infrastrukturę miningową i data center w strefie wolnocłowej Salalah przekroczyły później 700 mln dolarów, a kolejne duże obiekty powstały w latach 2022 i 2023.

Dodatkowo włoska firma Alps Blockchain doprowadziła swoją instalację o mocy 150 MW w Salalah do pełnej operacyjności w połowie 2025 roku.

Nowa pula Omanhash.com wygląda więc na kolejny etap tej samej strategii: najpierw budowa mocy, potem włączenie jej w jednolitą, państwową architekturę nadzoru.

Enegix rozwija model „sovereign pool”

Dla Enegix Global to już drugi taki projekt realizowany w modelu państwowym. Spółka wcześniej zbudowała i obsługuje pulę btcpool.kz w Kazachstanie, gdzie obowiązujące przepisy wymagają od licencjonowanych minerów korzystania z akredytowanych przez państwo pul i raportowania przychodów do urzędu skarbowego w zautomatyzowanym systemie.

Po uruchomieniu Omanhash.com łączna moc obsługiwana przez Enegix ma sięgnąć około 25 EH/s w trzech pulach. Firma deklaruje też ambicję wzrostu do 30 EH/s.

Ready ogranicza kartę USDC poza EEA

Drugi wątek dotyczy Ready, czyli self-custodial walleta i firmy płatniczej, wcześniej znanej jako Argent. Użytkownicy zaczęli zgłaszać, że dostęp do karty Ready Card został ograniczony poza Europejskim Obszarem Gospodarczym po zmianie dostawcy usług kartowych.

W wiadomościach widocznych w aplikacji pojawiła się informacja, że karta zostanie dezaktywowana w ciągu godziny, a zmiany dotyczą głównie użytkowników spoza EEA. Część klientów zwracała uwagę na bardzo krótki czas reakcji i brak jasnej komunikacji.

Według udostępnionych komunikatów użytkownicy mają otrzymać automatyczny zwrot środków za niewykorzystany okres subskrypcji w ciągu 10 dni roboczych.

Nie wiadomo jeszcze, kto przejmie rolę nowego dostawcy karty ani co dokładnie wymusiło zmianę.

Karta oparta głównie na USDC

Ready Card jest mocno powiązana z USDC. Wallet Ready obsługuje kilka aktywów, w tym Bitcoin i Ether, ale sama karta działa przede wszystkim jako warstwa wydatkowa dla środków przechowywanych w USDC.

Przy płatności system sprawdza saldo w czasie rzeczywistym i realizuje transakcję przez sieć Mastercard, zamieniając krypto na walutę fiducjarną w punkcie sprzedaży. W praktyce oznacza to, że użytkownik zachowuje kontrolę nad aktywami w portfelu, a karta jedynie umożliwia ich użycie w tradycyjnych płatnościach.

Ważny jest jednak jeden szczegół: nawet jeśli dostęp do karty zostanie zablokowany, użytkownicy nadal mogą trzymać i przesyłać swoje USDC onchain bez przerwy. Ograniczenie dotyczy więc warstwy płatniczej, a nie samych środków.

Co łączy te dwa przypadki?

Oman i Ready pokazują dwa różne oblicza tego samego procesu:

• w jednym przypadku państwo porządkuje mining i centralizuje go w jednym systemie,
• w drugim dostawca usług płatniczych może bardzo szybko ograniczyć dostęp do kryptowalutowej karty w wybranych regionach.

To przypomnienie, że w krypto sama technologia bywa globalna, ale dostęp do infrastruktury coraz częściej zależy od licencji, jurysdykcji i decyzji regulatorów.